Қонун дар бораи авф дар робита ба қонунигардонии маблағҳо
Қонун ихтиёран эълон кардани маблағ ва молу мулкро талаб мекунад. Қонунигардонӣ соҳибони чунин дороиҳоро ба таври худкор аз ҷавобгарии маъмурӣ ё ҷиноятӣ озод мекунад, инчунин андозҳо, фоизҳо ва ҷаримаҳоро аз онҳо мебахшад.
Маълумот дар бораи дороиҳо ва маблағҳои қонунӣ, инчунин соҳибони онҳо махфӣ мебошад. Фош кардани чунин маълумот танҳо аз ҷониби суд иҷозат дода мешавад.
Аз ҷумла, металлу сангҳои қиматбаҳое, ки дар ҳудуди Тоҷикистон ғайриқонунӣ истихроҷ шудаанд ё бо маблағҳои дар ҳисобот оид ба даромад нишондода нашудаанд (ҳам дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ва ҳам дар хориҷи кишвар) харида шудаанд, қонунӣ кардан мумкин аст.
Шаҳрвандони Тоҷикистон, аз ҷумла соҳибкорони инфиродӣ, инчунин муассисон ва саҳмдорони шахсони ҳуқуқӣ метавонанд металлу сангҳои қиматбаҳоро қонунӣ кунанд.
Қонунигардонӣ нисбат ба металлҳои қиматбаҳо ва сангҳои қиматбаҳое, ки тибқи санади судӣ мусодира карда мешаванд ва ё нисбати соҳибони онҳо парвандаҳои ҷиноятӣ ё маъмурӣ оғоз гардидаанд, татбиқ намегардад. Ин ба молу мулки махкумшудагон низ дахл надорад.
